นับแต่มีกระบวนการจัดตั้งสภาองค์กรชุมชน เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2551 ต่อเนื่องเรื่อยมาจนถึงเดือนพฤษภาคม 2553 นับได้ว่าล่วงเลยมาได้ประมาณ 2 ปี 3 เดือนแล้ว กระบวนการแก้ปัญหาที่เกิดจากชุมชนฐานรากก็มีความเด่นชัดขึ้นเป็นลำดับทั้งการประกอบอาชีพเพื่อดำรงชีวิต การจัดการที่ดินโดยชุมชน หนี้สิน หรือการจัดสวัสดิการชุมชนช่วยเหลือกันภายในชุมชน และการมีสภาองค์กรชุมชนตำบล จะเป็นจุดเปลี่ยนแปลงสังคมที่เกิดจากพลังรวมหมู่ที่ก้าวเดินทีละก้าวอย่างมั่นคงนายชัชวาลย์ ทองดีเลิศ นักวิชาการจาก สถาบันการจัดการทางสังคม (สจส.) ระบุว่า การแก้ไขปัญหาต่างๆ ในชุมชนจึงต้องเริ่มจากพลังชุมชน และค่อยๆ เติบโตขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งกว่า 20 ปีที่ผ่านมา ทั้งด้านเกษตร การจัดการทรัพยากร การดูแลสุขภาพ งานหัตถกรรม เด็ก สตรี ได้รับการพูดถึงมากขึ้น ประชาธิปไตยท้องถิ่น ภูมิปัญญา สิทธิชุมชน สวัสดิการชุมชน การจัดการความรู้ การศึกษาทางเลือก ต้องทำให้สิ่งเหล่านี้ชัดขึ้นเรื่อยๆและสร้างเรื่องเหล่านี้ให้เข้มแข็ง และเชื่อมโยงกันเป็นองค์รวมโดยใช้เครื่องมือ “สภาองค์กรชุมชน” ซึ่งสิ่งที่เราทำในขณะนี้ก็จะสามารถไปส่งผลต่อการปฏิรูปประเทศไทยเช่นกัน ดังนั้นชุมชนต้องสร้างพลังจากเรื่องต่างๆ ที่เป็นจุดดีของแต่ละพื้นที่ที่ได้นำเสนอจากการระดมความคิดจากการแบ่งกลุ่มย่อย แล้วผลักดันไปสู่การฟื้นฟูและพัฒนาเชื่อมโยงพลังในชุมชนเอง โดยยกระดับสภาองค์กรชุมชนให้เป็นศูนย์การเรียนรู้แล้วสถาบันพอช. มีหน้าที่สนับสนุน เพื่อให้เกิดการขยายให้เต็มประเทศ แล้วส่งผลต่อการสร้างนโยบายจากล่างขึ้นบนและชุมชนต้องไปช่วยดูในการร่างแผน 11 เพราะต้องมีการดูแลร่วมกันในทุกๆ ระดับ
สภาองค์กรชุมชน เป็นการสร้างความสัมพันธ์แบบแนวราบ แบบรวมหมู่ พลังรวมหมู่นี้เองจะเป็นกระบอกเสียงไปต่อรองกับระบบรัฐ นักการเมือง เป็นพลังที่รวมปัญญา รวมมวลชน สร้างความสัมพันธ์ทางอำนาจใหม่ให้ชุมชนเป็นหลัก เป็นขั้นตอนจากล่างขึ้นบนโดยเริ่มจากชุมชน สร้างสภาองค์กรชุมชนให้เข้มแข็ง รวมพลังหน่วยงานภาคีต่างๆ ดันขึ้นไปข้างบนและทำไปในทิศทางที่ชุมชนท้องถิ่นต้องการ อ่านต่อ คลิ้กที่นี่
